Geactiveerde partiële tromboplastinetijd (APTT)

Geactiveerde partiële tromboplastinetijd, of APTT, is de tijd die nodig is om een ​​bloedstolsel te vormen nadat calciumchloride en andere reagentia aan het plasma zijn toegevoegd. Het weerspiegelt het werk van de zogenaamde interne route en de algemene cascade van het menselijke bloedstollingssysteem en is de meest gevoelige indicator van bloedstolling.

Geactiveerde partiële tromboplastinetijd, cefaline-kaolientijd.

Engelse synoniemen

Partiële tromboplastinetijd (PTT), geactiveerde partiële tromboplastinetijd, aPTT, APTT.

Side scatter detectiemethode, bepaling van het eindpuntpercentage.

Welk biomateriaal kan worden gebruikt voor onderzoek?

Hoe u zich goed kunt voorbereiden op de studie?

  • Eet 12 uur voor het testen niet.
  • Elimineer fysieke en emotionele stress 30 minuten voor de studie.
  • Rook niet binnen 30 minuten voor het onderzoek.

Algemene informatie over het onderzoek

Geactiveerde partiële tromboplastinetijd (APTT) kenmerkt de interne bloedstollingsroute. APTT is de tijd die nodig is om een ​​stolsel te vormen in een bloedplasmamonster, nadat er speciale activatoren van dit proces aan zijn toegevoegd. Aldus wordt de mate van invloed van bloedstollingsfactoren op trombusvorming beoordeeld..

De duur van APTT hangt af van het gehalte aan kininogeen, precallikreïne en stollingsfactoren XII, XI, VIII met hoog molecuulgewicht en is minder gevoelig voor veranderingen in het aantal factoren X, V, protrombine en fibrinogeen. APTT wordt bepaald door de duur van de vorming van bloedstolsels na toevoeging van calcium en partiële tromboplastine aan het bloedmonster. Een verlenging van de duur van APTT wordt in verband gebracht met een verhoogd risico op bloedingen, en een afname wordt in verband gebracht met trombose. Deze indicator wordt afzonderlijk gebruikt om therapie met directe anticoagulantia (heparine) te regelen.

Waar het onderzoek voor wordt gebruikt?

  • Voor de diagnose van hemofilie.
  • Om de behandeling met heparine-anticoagulantia onder controle te houden.
  • Voor de diagnose van diepe hypofibrinogenemie, dysfibrinogenemie en fibrinemonomeerpolymerisatiestoornissen.
  • Om de aanleg van de patiënt voor bloedingen te bepalen (in het complex van preoperatieve procedures).

Wanneer het onderzoek is gepland?

  • Als de patiënt bloedingen of blauwe plekken heeft van onbekende oorsprong, trombo-embolie of diffuse intravasculaire stolling die zowel bloedingen als bloedstolsels kan veroorzaken.
  • Bij het uitvoeren van heparinetherapie of bij het overschakelen van een patiënt van heparinetherapie op langdurige behandeling met warfarine.
  • In het complex van preoperatief onderzoek om de neiging van het lichaam tot bloeding vast te stellen, vooral als de voorgestelde operatie gepaard gaat met een groot bloedverlies of als een eerdere bloeding in de klinische geschiedenis van de patiënt is aangegeven.
  • Bij de behandeling van een hartinfarct.

Wat de resultaten betekenen?

Referentiewaarden: 21,1 - 36,5 sec.

Een toename van APTT duidt op een neiging tot bloeden: de bloedstolling duurt langer dan normaal, wat vaak duidt op een tekort aan een van de stollingsfactoren of het effect van een remmer op het vermogen van het lichaam om bloedstolsels te veroorzaken.

Wat kan het resultaat beïnvloeden?

  • De aanwezigheid van onzuiverheden van directe anticoagulantia (in het bijzonder heparine) in het bloedmonster
  • Hoge concentratie van lipiden (vetten) in het bloed, bijvoorbeeld na het eten van vet voedsel aan de vooravond van het onderzoek
  • Wanneer zeer hoge doses heparine worden gebruikt, bijvoorbeeld tijdens openhartoperaties, verliest de APTT-test zijn gevoeligheid - trombusvorming wordt aanzienlijk verminderd.
  • De APTT-test wordt niet voorgeschreven als routinematige screeningstest. Het is nodig als er in de medische geschiedenis van de patiënt een indicatie is van een erfelijke neiging tot trombose of hemofilie. Asymptomatische patiënten worden vaak voorafgaand aan de operatie op APTT gescreend, vooral wanneer hun zorgverlener denkt dat dit zal helpen bij het bepalen van het risico op overmatig bloeden tijdens de operatie.

(CITO) APTV

De APTT-factor (geactiveerde partiële tromboplastinetijd) wordt gebruikt om de efficiëntie van het hemostasesysteem en de "interne" bloedstollingsroute in het menselijk lichaam te beoordelen. Storingen van dit systeem leiden tot vasculaire trombose, bloeding, embolie.

Vermindering van APTT is kenmerkend voor de hypercoaguleerbare fase van verspreide intravasculaire stolling, trombose, trombo-embolie, en kan ook worden verminderd tijdens de zwangerschap zonder pathologieën.

Een verlenging van de APTT-waarde wordt het vaakst opgemerkt wanneer:

  • hypocoagulatiefase van het DIC-syndroom;
  • transfusie van hydroxyethylzetmeel en reopolyglucinepreparaten;
  • medicamenteuze therapie met indirecte stollingsmiddelen en heparine;
  • de aanwezigheid van circulerende auto-antilichamen in het lichaam;
  • factor IX-mutaties;
  • tekort aan bloedstollingsfactoren langs de interne route;
  • mutaties van factoren II, V en X in combinatie met de aanwezigheid van hypocoagulatie in de protrombinetest;
  • mutaties van factoren VII, IX, XI en XII met de resultaten van protrombine-analyse binnen normale grenzen.

Deze laboratoriumstudie wordt uitgevoerd in combinatie met de protrombinetijdtest - het meet de externe stollingsroute.

Hoe u zich kunt voorbereiden op een APTT-test?

Om ervoor te zorgen dat de resultaten van de analyse voor geactiveerde partiële tromboplastinetijd, uitgevoerd door de specialisten van onze kliniek, zo nauwkeurig mogelijk zijn, is het noodzakelijk om enkele basisaanbevelingen te volgen:

  • doneer uitsluitend 's ochtends en op een lege maag bloed uit een ader;
  • drink geen alcohol gedurende 24 uur voordat u het biomateriaal inneemt;
  • rook niet 30 minuten voor de bloedafname;
  • vermijd indien mogelijk overmatige fysieke en emotionele vermoeidheid.

Voor meer informatie over het voorbereiden van de test, dient u contact op te nemen met het personeel van onze kliniek. Zij zullen u niet alleen adviseren over alle zaken die van belang zijn, maar u ook op een geschikt moment inschrijven voor het verzamelen van biologisch materiaal. De bepaling van het niveau van APTT in onze kliniek is opgenomen in een aantal van de volgende complexe onderzoeken:

  • chirurgisch complex;
  • ziekenhuis chirurgisch complex,
  • coagulogrammen - basis, uitgebreid, screening;
  • klinisch laboratoriumonderzoek;
  • chirurgisch complex.

Op onze website kunt u kennis maken met de prijzen voor alle soorten laboratoriumtesten. Voor het raadplegen en registreren van een afspraak voor het afleveren van tests kunt u een verzoek indienen via het telefoonnummer dat op de website staat vermeld.

RACH APTT: transcriptie van studieresultaten

Normaal gesproken zou de vorming van een fibrinestolsel in een monster biologisch materiaal binnen enkele seconden na het toevoegen van speciale reagentia moeten plaatsvinden. Elk medisch laboratorium heeft zijn eigen APTT-normen, rekening houdend met de reagentia die ze gebruiken. Als u anticoagulantia gebruikt, dient u uw arts te raadplegen over de APTT-streefwaarden voor uw klinische geval..

Een verandering in deze indicator is een teken:

  • de aanwezigheid van afbraakproducten van fibrine in het bloed;
  • tekort aan een van de plasmastollingsfactoren;
  • de aanwezigheid van fibrinolysines, heparine of circulerende antilichamen in het bloed.

Alle laboratoriumtesten in onze kliniek worden uitgevoerd met moderne apparatuur. Al het medisch personeel verbetert regelmatig zijn kwalificaties op symposia, seminars en cursussen - u kunt volledig vertrouwen op de resultaten van de verkregen laboratoriumtests.

ALGEMENE REGELS VOOR DE VOORBEREIDING OP BLOEDTESTS

Voor de meeste onderzoeken wordt aanbevolen om 's ochtends op een lege maag bloed te doneren, dit is vooral belangrijk als er dynamische monitoring van een bepaalde indicator wordt uitgevoerd. Voedselopname kan zowel de concentratie van de bestudeerde parameters als de fysische eigenschappen van het monster rechtstreeks beïnvloeden (verhoogde troebelheid - lipemie - na het eten van een vette maaltijd). Indien nodig kunt u na 2 tot 4 uur vasten overdag bloed doneren. Het wordt aanbevolen om 1-2 glazen niet-koolzuurhoudend water te drinken kort voordat bloed wordt afgenomen, dit zal helpen om het bloedvolume te verzamelen dat nodig is voor het onderzoek, de viscositeit van het bloed te verlagen en de kans op bloedstolsels in de reageerbuis te verkleinen. Het is noodzakelijk om fysieke en emotionele stress uit te sluiten, 30 minuten voor het onderzoek roken. Bloed voor onderzoek wordt uit een ader genomen.

APTV: wat is het? de norm in de bloedtest, de redenen voor de lage en hoge

De afgekorte naam - APTT staat voor "geactiveerde partiële tromboplastinetijd" van bloedcoagulatie. Deze studie is een gespecialiseerde diagnostische test die het proces van bloedstolling in vitro simuleert, onder laboratoriumomstandigheden. Deze diagnostische studie wordt veel gebruikt in de medische praktijk om plasmafactoren, anticoagulantia en remmers te detecteren..

Veel mensen zijn geïnteresseerd in wat voor soort analyse het is en wat de betekenis ervan is. In termen van diagnostische waarde is deze studie effectief bij het diagnosticeren van hemofilie. Het controleert ook patiënten op heparine en indirecte anticoagulantia zoals warfarine..

Kenmerken en indicaties

De APTT-techniek is een fixatie van het tijdsinterval waarin zich een bloedstolsel vormt. Dit mechanisme treedt in werking nadat calciumchloride of andere reagentia aan het bloedplasma zijn toegevoegd. Tot op heden is de analyse voor APTT het meest informatief met betrekking tot de diagnose van pathologie geassocieerd met stollingsstoornissen. Als de belangrijkste indicaties voor de benoeming van deze analyse, kan men het volgende noemen:

  • Observatie in dynamiek voor patiënten die een behandeling met heparine ondergaan,
  • Onthullen van het latente verloop van hemofilie,
  • Diagnose van insufficiëntie van factoren van interne bloedstolling,
  • Met de vorming van het syndroom van verspreide intravasculaire coagulatie (DIC-syndroom).

Dit type diagnose, zoals een coagulogram, omvat ook een APTT-onderzoek..

Voorbereiding op onderzoek

Een laboratoriumbloedonderzoek voor APTT voorziet niet in een gespecialiseerde opleiding. Om betrouwbare resultaten van APTT in het bloed te verkrijgen, volstaat het om eenvoudige regels te volgen:

  1. 2-3 dagen voor het verzamelen van biologisch materiaal, wordt aanbevolen om te stoppen met alcoholgebruik en roken,
  2. 3-4 dagen voor het bezoek aan het laboratorium mag u geen gekruid, gefrituurd en vet voedsel eten,
  3. 10-12 uur voor de test wordt aanbevolen om niet te eten,
  4. Bovendien wordt aanbevolen om verhoogde emotionele en fysieke stress te vermijden..

Voortgang van de procedure

Laboratoriumanalyse van APTT omvat de implementatie van de volgende opeenvolgende fasen:

  1. Om de indicatoren te bestuderen, neemt een laboratoriummedewerker bloed uit een ader, dat wordt overgebracht naar een steriele reageerbuis. Meestal bevat deze buis natriumcitraatreagens, dat calciumionen kan binden,
  2. Verder wordt een speciaal reagens aan het bloed toegevoegd dat bloedstolling induceert. Als genoemde stof wordt cefaline of kaolien gebruikt.,
  3. De volgende stap is het toevoegen van calciumchloride aan de eerder genoemde buis. Met deze manipulatie kunt u de stollingseigenschappen van natriumcitraat elimineren, waardoor het bloedstollingsvermogen wordt hersteld. Op basis van de verkregen gegevens schat de arts van laboratoriumdiagnostiek de snelheid van bloedstolselvorming.

Aan de vooravond van de bloedtestdag is het verboden om geneesmiddelen met een anticoagulerend effect te gebruiken en als ze worden voorgeschreven, moeten ze voor een korte tijd worden geannuleerd.

Decoderingsindicatoren

APTT-waarden in bloed

Bij een bloedtest geeft de APTT-snelheid het goed gecoördineerde werk van alle coagulatie- en anticoagulatiemechanismen aan. Bij vrouwen en mannen is de optimale APTT 24 tot 35 seconden.

De geactiveerde partiële tromboplastinetijd wordt gemeten in de vaten. APTT in bloed is gemakkelijk vast te stellen, maar de snelheid kan enigszins verschillen, afhankelijk van verschillende bronnen. Er zijn verschillende referentieparameters die de normen bepalen van 25 tot 39 seconden of van 28 tot 40 seconden.

Een verkorting van de tijd van vorming van een bloedstolsel (verlaagde waarde) met meer dan vijf seconden duidt op activering van het interne stollingssysteem. Bloedstolling vindt sneller plaats dan nodig, dat wil zeggen als we het hebben over hypercoagulatie.
Als de APTT verhoogd is, duidt dit op een afname van de stollingskenmerken van het bloed. Meestal gebeurt dit tegen de achtergrond van een tekort aan stollingsfactoren. Verlenging tot 40 seconden wordt als hypocoagulatie ervaren wanneer het bloed langzaam stolt.

Factoren die onderzoeksresultaten beïnvloeden

De snelheid van APTT in het bloed en de decodering ervan hangt af van de volgende factoren:

  • In de bloedtest van heparine komen,
  • Regelmatige consumptie van vet voedsel, alcohol en nicotine. Daarnaast is het krijgen van een baby en menstruatie een aparte factor. Deze factoren dragen bij aan een valse afname van APTT-indicatoren.,
  • Verhoogde hematocriet,
  • Gedeeltelijke bloeddruk, die stijgt met toenemende APTT,
  • Overtreding van de verhouding tussen anticoagulans en bloed in de reageerbuis. Om betrouwbare resultaten van de norm van aptv in een bloedtest te verkrijgen, is de optimale verhouding tussen bloed en anticoagulantia 9: 1.

De redenen voor de toename

Als de APTT hoger is dan normaal, kunnen we praten over de aanwezigheid van mogelijke stoornissen in de activiteit van de lever bij een persoon - zij is tenslotte degene die eiwitten produceert die een belangrijke rol spelen in het proces van bloedstolling. Bovendien duidt een toename van APTT op een mogelijk vitamine K-tekort in het lichaam. Als de APTT-indicator wordt verhoogd, wat betekent dit dan dat de behandelende arts zal helpen begrijpen.

De volgende redenen leiden tot een toename van APTT-indicatoren bij een bloedtest:

  1. Hemofilie,
  2. Werking van streptokinase of heparine,
  3. Aangeboren gebrek aan kinine en precallikeïne,
  4. Gevolgen van transfusie van een enorme hoeveelheid gedoneerd bloed,
  5. Antifosfolipidensyndroom,
  6. Chronische glomerulonefritis,
  7. Lever pathologie,
  8. Systemische lupus erythematosus,
  9. DIC - syndroom,
  10. Bindweefselpathologieën,
  11. Anticoagulantia gebruiken.

Een pathologische toename van APTT duidt op een hoog risico op bloedingen bij mensen. Een langere geactiveerde partiële tromboplastische tijd vereist meer aandacht en tijdige behandeling.

Redenen voor de afname van de prestaties

Als de APTT-tijd lager is dan normaal, duidt dit op de dominante rol van het stollingsbloedsysteem ten opzichte van het antistollingsmiddel. Dergelijke factoren kunnen deze pathologische aandoening veroorzaken:

  • De periode van het baren van een kind,
  • Starten van het mechanisme van bloedstolling bij trombo-embolie en trombose. Deze aandoening treedt vaak op wanneer stollingsfactor V resistent is tegen geactiveerd proteïne C,
  • Intensieve coagulatiefase bij DIC-syndroom.

Als het coagulogram van een persoon een afname van APTT onder de fysiologische norm vertoont, duidt dit op een hoog risico op trombo-embolie..

In eenvoudige bewoordingen duidt een hoge indicator - een lange stollingstijd - op een gebrek aan productie van de noodzakelijke stoffen, en een lage tijd duidt op een neiging tot trombose.

APTT tijdens de zwangerschap

Beoordeling van de normale toestand van het stollings- en antistollingssysteem maakt het mogelijk het verloop van de bevalling te voorspellen. Bij een toename of afname van APTT loopt een zwangere vrouw risico op bloeding of trombo-embolie.

Als de aanstaande moeder een hoge APTT heeft, loopt ze het risico op een spontane abortus of placenta-abruptie. Als er een lage APTT is, loopt de aanstaande moeder het risico op een pathologische aandoening als trombose van de placenta vaten. Deze aandoening leidt tot chronisch zuurstoftekort bij de foetus..

Veel zwangere vrouwen zijn geïnteresseerd in de vraag of de APTT onder de fysiologische norm ligt en wat dit betekent voor hun gezondheid. IJzerhoudende geneesmiddelen die aan aanstaande moeders worden voorgeschreven voor de preventie en behandeling van bloedarmoede door ijzertekort, kunnen de indicatoren van deze laboratoriumtest helpen verminderen..

Op basis van de resultaten van de APTT-test krijgt de zwangere vrouw een biochemische bloedtest en een passende behandeling om de indicatoren te verhogen of te verlagen. Dit type diagnostische procedure wordt eens per 3 maanden aan aanstaande moeders toegewezen. Als de APTT wordt verlaagd en de zwangere vrouw lijdt aan lever- en hart- en vaatziekten, wordt de analyse voor geactiveerde partiële fysiologische tromboplastische tijd (APTT) vaker uitgevoerd. Deze studie wordt in dergelijke gevallen met spoed aan zwangere vrouwen voorgeschreven:

  1. Als u in het verleden meerdere miskramen heeft gehad,
  2. Als bij een zwangere vrouw een verhoogde tonus van de baarmoederspieren wordt vastgesteld, bestaat het risico op een spontane abortus,
  3. In het geval dat de aanstaande moeder alarmerende symptomen vertoont zoals symptomen van hoge bloeddruk, oedeem van de bovenste en onderste ledematen.

Met vroeg onderzoek naar ziekten die verband houden met verminderde bloedstolling en antistollingsfuncties, is er een garantie dat het risico op ernstige complicaties tot een minimum wordt beperkt.

De resultaten van dit laboratoriumonderzoek kunnen vaak verschillen door het verschil in kwaliteit van de laboratoriumreagentia. Elk diagnostisch laboratorium interpreteert de testresultaten anders. Alleen de behandelende arts, die rekening houdt met factoren zoals de leeftijd van de patiënt, het type reagens dat wordt gebruikt, het geslacht en de aanwezigheid van bijkomende ziekten, kan zeggen dat de APTT hoger is dan de fysiologische norm, en wat dit betekent.

Geactiveerde partiële tromboplastinetijd (APTT)

De geactiveerde partiële tromboplastinetijd is de basiswaarde van het coagulogram, die de tijd van bloedstolselvorming bepaalt. APTT is nodig om het stollingsproces (algemeen en intern) te sturen en is in combinatie met protrombinetijd (PTT) een belangrijke diagnostische indicator.

Een verwijzing naar de analyse van APTT kan worden gegeven door zowel een huisarts (therapeut) als een nauwe specialist (gynaecoloog, verloskundige, hematoloog, fleboloog, cardioloog, chirurg, anesthesist).

Polikliniek Otradnoe biedt een handig systeem voor het afleggen van tests voor inwoners van het administratieve district Noordoost. Tot uw dienstbezoek van medische hulpverleners bij u thuis, automatische verzending van resultaten per e-mail.

APTT - wat is het?

De APTT-test is een medische test die de bloedstolling simuleert om de aanwezigheid en het niveau van stollingsfactoren, anticoagulantia en remmers te beoordelen. Hiervoor wordt een monster verkregen uit veneus bloed gezuiverd van bloedplaatjes en blootgesteld aan een kaolien-cefaline-reagens om de belangrijkste actieve componenten van het coagulatiesysteem te activeren. Het is voldoende om het op deze manier bereide materiaal te verwerken met een kleine hoeveelheid natriumchloride om de prestaties van de actieve componenten te zien en een voorlopige diagnose te stellen.

De methode vereist een zorgvuldige en consistente uitvoering van acties, en is erg belangrijk voor de moderne geneeskunde:

  • is een universeel diagnostisch hulpmiddel voor hemofilie en andere aandoeningen van het bloedstollingssysteem (ziekte van von Willebrand, Hagemann-syndroom, DIC- en AF-syndromen);
  • het wordt gebruikt om de toestand te controleren van patiënten die een behandeling met heparine en hirudine ondergaan;
  • stelt u in staat om de oorzaken en behandelingstactieken van een hartinfarct te bepalen;
  • bewaakt de hemostase bij zwangere vrouwen en helpt bij het diagnosticeren van de oorzaak van miskramen en onvruchtbaarheid;
  • is een verplichte test ter voorbereiding op een operatie.

REFERENTIE! Het DIC-syndroom kent 2 ontwikkelingsstadia: ten eerste beginnen zich bloedstolsels te vormen in het vaatbed (het proces van hypercoagulatie), waarna de anticoagulantia zich ontwikkelt, wanneer het bloed ophoudt te stollen.

DIC is moeilijk te beheren en kan een struikelblok zijn als u kinderen wilt hebben.

APTT-tariefindicator

De APTT-indicator wordt gemeten in seconden. De referentiewaarden voor elk laboratorium kunnen enigszins verschillen (rekening houdend met de kalibratie van apparatuur en de keuze van reagentia), maar in de meeste gevallen houden clinici zich aan de uiterste limieten tussen 21 en 39 seconden..

Norm en decodering van APTT

De waarde wordt in de regel opgenomen in de samenstelling van de hemostasiogramindicatoren, daarom moet de eindbeoordeling in combinatie worden uitgevoerd (bijvoorbeeld met MFI). Als andere deelnemers aan het coagulogram afwijken van de norm, kan het APTT-niveau 30-40% afwijken.

De stollingstijd heeft echter ook een onafhankelijke decodering:

  • als de APTT-indicator de bovenste drempel van de norm overschrijdt, treedt een toestand van hypocoagulatie op, wanneer het bloed ofwel zeer langzaam of helemaal niet stolt;
  • lage APTT is een symptoom van hypercoagulatie wanneer het stollingssysteem te actief werkt, wat kan leiden tot het risico op trombose en trombo-embolie.

Bepaling van APTT tijdens de zwangerschap

Het APTT-percentage bij vrouwen tijdens de zwangerschap verdient speciale aandacht. De verandering in de hormonale achtergrond en de vorming van een extra cirkel van bloedcirculatie (voor een kind) dwingt het hemostasesysteem om te reageren door de waarden van het hemostasiogram te veranderen. Het niveau van fibrinogeen stijgt, wat automatisch een verkorting van de geactiveerde tromboplastinetijd veroorzaakt. Zo kan de snelheid van APTT bij zwangere vrouwen worden teruggebracht tot de limiet van 14-20 seconden. Het toegestane bereik is teruggebracht tot 5-6 punten (vergeleken met 10-17 voor gewone mensen), daarom is een constante nauwlettende monitoring van de situatie noodzakelijk:

  • Het verminderen van APTT tot 20 seconden kan baarmoederbloeding veroorzaken.

Bij een normaal ontwikkelende zwangerschap wordt elk trimester een APTT-test aanbevolen. Voor risicovolle vrouwen schrijft de verloskundige aanvullende ongeplande monitoring voor. De rol van een risicofactor kan worden gespeeld door:

  • erfelijkheid;
  • de aanwezigheid van cardiovasculaire pathologieën (inclusief hypertensie);
  • hypertonie van de baarmoeder;
  • late toxicose van zwangerschap (gestosis);
  • verhoogd eiwit in de urine.

Oorzaken van verhoogde of verlaagde APTT

APTT boven normaal treedt op als gevolg van een gebrek aan plasmastollingsfactoren of met een laag gehalte aan fibrinogeen eiwit. Dit kan worden veroorzaakt door:

  • tekort aan vitamine K (een belangrijke deelnemer bij de synthese van protrombine);
  • gebrek aan precallikreïne (specifieke proteasen die de synthese van kinines katalyseren - deelnemers aan het ontstekingsproces, die de productie van stollingsfactoren verhogen);
  • leverschade (de belangrijkste plaats van protrombinesynthese);
  • hoge niveaus van lupus-antilichamen (werken als sterke anticoagulantia, verstoren het natuurlijke stollingsproces);
  • heparinegeneesmiddelen gebruiken;
  • extra effect op het lichaam van biologisch actieve stoffen die de polymerisatie van eiwitformaties in het stollingssysteem vertragen (myelomapeptiden, fibrinogeenafbraakproducten);
  • transfusies met een groot volume;
  • chronische glomerulonefritis;
  • bindweefselziekten;
  • ziekte van von Willebrand en het Hagemann-syndroom (genetisch bepaalde tekort aan plasmafactor);
  • Verspreid intravasculair coagulatiesyndroom (APTT verhoogd in stadia 2-3 van de ziekte) en antifosfolipidensyndromen.

De redenen voor de APTT-indicator onder normaal zijn veel minder. In de regel is dit de activering van het interne coagulatiemechanisme wanneer het niveau van sommige stollingsfactoren wordt overschreden of wanneer ze een verhoogde weerstand hebben tegen een specifiek C-proteïne. Bovendien kan een verhoogde trombose ontstaan ​​in het initiële (hypercoaguleerbare) stadium van DIC of als gevolg van het gebruik van hormonale geneesmiddelen..

Het lichaam voorbereiden op analyse

De APTT-test kan worden verstoord door de invloed van factoren van derden: inname van medicatie met specifieke (anticoagulantia) en niet-specifieke (sommige antibiotica en anti-epileptica) werking, opname van tromboplastine met ernstig trauma aan de ader, enz..

Om de mogelijkheid van fouten uit te sluiten, moet u zich strikt houden aan de aanbevelingen bij de voorbereiding op de bloedafnameprocedure:

  • stop met het innemen van medicijnen binnen 1-2 weken (aanbeveling van de behandelende arts is verplicht, vooral als annulering van medicijnen onmogelijk is);
  • Pas 1 week voor de ingreep uw dieet aan (stop met alcohol, koffie, exotische en ongebruikelijke gerechten voor uw levensstijl);
  • fysieke activiteit beperken de dag voordat bloed wordt afgenomen;
  • probeer niet te roken op de dag van de test;
  • een half uur voor de ingreep kunt u een glas water drinken.

AANDACHT! Tijdens de menstruatieperiode beïnvloeden veranderingen in de hormonale achtergrond de indicatoren van hemostase, daarom wordt vrouwen voor de nauwkeurigheid van de studie geadviseerd om een ​​datum voor de analyse buiten deze periode te kiezen.

APTT boven normaal: wat betekent het?

Wat is APTT?

Normale stollingstijd 25-37 seconden

APTT is een afkorting voor geactiveerde partiële tromboplastinetijd. De waarde van deze indicator geeft de tijdsperiode aan waarin het bloed stolt langs het zogenaamde interne pad. Het interne stollingsmechanisme omvat geen weefselfactor, maar hangt af van de elementen die in het bloed aanwezig zijn. De externe en interne paden werken met elkaar samen, daarom wordt de studie van APTT vaak uitgevoerd samen met de diagnose van protrombinetijd (PTT).

APTT is een kettingreactie die wordt gevormd in aanwezigheid van de volgende factoren:

  • fibrinogeen (I),
  • trombine (II),
  • proaccelerin (V),
  • antihemofiel β-globuline (VIII),
  • α-globuline (IX),
  • γ-globuline Stuart-Prower factor (X),
  • tromboplastine precursor γ-globuline (XI),
  • β-globuline Hagemann-factor (XII).

Een tekort aan een van de factoren verstoort het natuurlijke stollingsproces, waardoor de vorming van een stolsel langer duurt, wat tot bloeding leidt. De verandering in de APTT-indicator treedt op wanneer het niveau van een van de factoren met 30% of meer afneemt in vergelijking met de norm.

Bepaling van APTT door laboratorium

Om het proces van de interne stollingsroute in laboratoriumomstandigheden na te bootsen, wordt plaatjesvrij plasma gebruikt, waaraan kaolien, cefaline en calciumchloride in een bepaalde volgorde worden toegevoegd. De tijd die het vouwproces in beslag neemt, wordt berekend in seconden. De norm van indicatoren hangt af van het laboratorium, daarom is het noodzakelijk om aandacht te besteden aan de referentiewaarden op het analyseformulier zelf. De gemiddelde APTT is 25-37 seconden.

Analyse voor de bepaling van APTT wordt toegewezen:

  • bij het dragen van een kind;
  • medicijnen nemen die de bloedsomloop kunnen beïnvloeden;
  • heparine therapie;
  • om ziekten te identificeren die gepaard gaan met de pathologische toestand van hemostase;
  • om de oorzaak van interne bloeding te bepalen;
  • ter voorbereiding op een operatie.

Hoge APTT-snelheid

Trombusvormingstijd tijdens de zwangerschap wordt verkort

Een hoge APTT-waarde betekent dat de stolling langer duurt dan nodig. Deze toestand in het mechanisme van interne coagulatie veroorzaakt bloedingen in interne organen, spieren en gewrichten. Elke verwonding, operatie, zelfs naar de tandarts gaan, kan tot onherstelbare gevolgen leiden. De indicator wordt als verhoogd beschouwd wanneer de stolselvormingstijd langer is dan 40 seconden..

Het hoge niveau is vooral gevaarlijk voor zwangere vrouwen. Het lichaam van een vrouw die een kind draagt, bereidt zich voor op de aanstaande bevalling, daarom neemt het bloedstollingsproces in de loop van de tijd aanzienlijk af. Normale APTT-waarden tijdens de zwangerschap zijn 14-19 seconden. Aldus is kritisch bloedverlies tijdens de bevalling uitgesloten. Een lage APTT-waarde gaat echter gepaard met een risico op bloedstolsels, dus de stollingstijd is een zeer belangrijke indicator die zorgvuldig moet worden gecontroleerd..

Oorzaken

De oorzaak van de verlenging van de APTT is hemofilie

Meestal liggen de redenen voor de verlengde stollingstijd in een afname van de factoren waardoor dit proces wordt uitgevoerd. Hoofdredenen:

  • Hemofilie A veroorzaakt een tekort aan antihemofiel β-globuline (VIII-stollingsfactor);
  • Hemofilie B veroorzaakt α-globuline (factor IX) -deficiëntie;
  • Hemofilie C gaat gepaard met een tekort aan γ-globuline, een voorloper van tromboplastine (factor XI);
  • Gebrek aan factoren II, VII, IX en X vanwege vitamine K-tekort, aangezien deze factoren K-afhankelijk zijn;
  • Schade aan de lever, waarbij K-afhankelijke stollingsfactoren worden gesynthetiseerd;
  • Chronische diffuse glomerulonefritis gaat gepaard met overmatige productie van endogene heparine, waardoor factoren II, IX, X, XI, XII worden geïnactiveerd;
  • Gebruik van anticoagulantia (warfarine, heparine, vitamine K-antagonisten);
  • Gebruik van fibrinolytische geneesmiddelen (fibrinolysine, stereptokinase);
  • Neoplasmata, sepsis veroorzaken de vorming van antilichamen tegen factoren V, VIII, IX.

Behandeling

Behandeling van verhoogde APTT met vitamine K

Gebrek aan vitamine K is een veel voorkomende oorzaak, aangezien er veel factoren zijn die een vitamine K-tekort veroorzaken. Onvoldoende vorming van vitamine K in de darm kan antibiotica veroorzaken die dysbiose veroorzaken. Het gebruik van vitamine K-antagonisten voor trombose kan leiden tot acuut vitaminetekort en een verhoogd bloedingsrisico. Een blokkade in de galwegen leidt ook tot onvoldoende opname van de vitamine. Het is dus noodzakelijk om de oorzaak van het lage vitamine K-gehalte te elimineren, als er geen verbetering optreedt, wordt de patiënt Fitomenadion, Vikasol en een speciaal dieet voorgeschreven.

Behandeling voor chronische glomerulonefritis omvat ontstekingsremmende geneesmiddelen, hormonale geneesmiddelen en diuretica. Een verplicht onderdeel van de therapie is een dieet met een beperking van eiwitten, zout en vloeistoffen. Pathologieën van het leverweefsel kunnen worden veroorzaakt door virale infecties, in dit geval worden antivirale geneesmiddelen en hepaprotectors voorgeschreven. Leverschade wordt vaak veroorzaakt door overmatig alcoholgebruik, dus het moet eerst worden uitgesloten en vervolgens een behandeling gericht op het herstellen van de levercellen. Voeding speelt een sleutelrol bij therapie.

Voorspelling voor het leven

Patiënten met aangeboren aandoeningen moeten worden gecontroleerd door een arts

Het verhoogde niveau van APTT veroorzaakt door verworven factoren is vatbaar voor correctie als het tijdig wordt gedetecteerd. De behandeling mag alleen worden uitgevoerd onder toezicht van een specialist, aangezien de stollingstijd weer normaal moet worden, zonder een laag niveau te bereiken waarbij er een hoog risico op bloedstolsels bestaat.

Erfelijke oorzaken van hoge APTT, namelijk verschillende soorten hemofilie, worden beheerst door injecties met een stollingsfactor, die in de bloedsomloop ontbreekt. Tegenwoordig stelt het therapeutische onderhoud van patiënten met hemofilie hen in staat een vol leven te leiden, in tegenstelling tot voorgaande eeuwen, toen patiënten die leden aan bloedingen op jonge leeftijd stierven..

De moderne geneeskunde is constant op zoek naar nieuwe middelen om stollingsfactoren te compenseren. In het VK is bijvoorbeeld met succes een geneesmiddel voor gentherapie voor de behandeling van patiënten met hemofilie A getest. Voor patiënten die om de 2 dagen injecties moeten krijgen, is één injectie nu voldoende om factor VIII te produceren. De tool is gebaseerd op een genetisch gemodificeerd DNA-molecuul, dat de informatie van de noodzakelijke factor bevat. Het medicijn wordt op grote schaal getest..

Preventie

De dosering van het medicijn wordt bepaald door een specialist

Preventieve maatregelen zijn het voorkomen van overdosering van geneesmiddelen, tijdige behandeling van ziekten en periodieke monitoring van het APTT-niveau. Bijzondere aandacht voor de APTT-indicatoren wordt aanbevolen om te worden getoond in de planningsfase van het kind en tijdens de zwangerschap..

Patiënten met hemofilie moeten niet alleen het APTT-niveau controleren, maar ook de mogelijke vorming van antilichamen die de stollingsfactoren die met de injectie worden geïnjecteerd, vernietigen. Antilichamen kunnen zich op elk moment vormen, dus er moeten regelmatig tests worden uitgevoerd. Het plannen van een zwangerschap vereist een verplicht overleg met een geneticus en een volledig onderzoek.

Factoren die het resultaat kunnen vertekenen

Vet voedsel de dag ervoor verstoort het resultaat

Het resultaat van de APTT-studie wordt beïnvloed door:

  • het eten van vet voedsel aan de vooravond van de diagnose;
  • roken;
  • de leeftijd van de patiënt (bij kinderen kan APTT worden verhoogd, bij ouderen - verminderd);
  • anticoagulantia nemen;
  • antibiotica nemen;
  • schending van de verhoudingen van anticoagulans en bloed in het laboratorium;
  • zwangerschap.

Coagulogram

Algemene informatie

Elke gekwalificeerde arts weet dat het het meest raadzaam is om de behandeling van een patiënt te starten met het verzamelen van anamnese, wat niets meer is dan een verzameling informatie over de toestand van de menselijke gezondheid..

In de regel begint elk medisch onderzoek met het ondervragen van de patiënt zelf over eerdere ziekten of chirurgische ingrepen, over allergische reacties of erfelijke aanleg voor bepaalde aandoeningen, enzovoort..

Vervolgens schrijft de arts een reeks laboratoriumtests voor of gewoon tests die de geschiedenis helpen aanvullen met informatie over de ontwikkeling van de ziekte, evenals informatie die nodig is voor het kiezen van een behandelmethode of verdere diagnose..

Coagulologische onderzoeken (afgekort als coagulogram) nemen een belangrijke plaats in bij laboratoriumbloedonderzoeken, die moeten worden uitgevoerd ter voorbereiding op een operatie, bijvoorbeeld tijdens een geplande keizersnede of tijdens de zwangerschap.

Coagulogram - wat is het?

Veel patiënten beginnen zich tevergeefs zorgen te maken wanneer ze van de behandelende arts zulke woorden horen, die op het eerste gezicht ongebruikelijk zijn, als een coagulogram of anderszins een hemostasiogram. Dus wat is deze coagulogramanalyse en waarom wordt deze genomen?

Allereerst is het vermeldenswaard dat dit een vrij gebruikelijke methode is in de moderne geneeskunde voor het bestuderen van het werk van het hemostase-systeem van het menselijk lichaam, dat verantwoordelijk is voor belangrijke vitale functies als: het stoppen van bloeden als bloedstolsels of bloedvaten beschadigd zijn, evenals het handhaven van een normale vloeibare bloedtoestand.

Vandaar het antwoord op de vraag wat een hemostasiogram is - een onderzoek dat bepaalt hoe goed het hemostasesysteem van het lichaam functioneert. Een bloedcoagulogramtest helpt bij het bestuderen van zo'n belangrijke functie van het bloed als het vermogen om te coaguleren, d.w.z. vorming van bloedstolsels.

Na ontvangst van de resultaten van de stolling kan de behandelende arts van tevoren de uitkomst van de operatie of bevalling voorspellen. Informatie over bloedstolling is van vitaal belang in noodsituaties, bijvoorbeeld wanneer een persoon gewond raakt, wanneer seconden worden geteld en het bloeden zo snel mogelijk moet worden gestopt.

Daarom is het nauwelijks de moeite waard om je al te veel zorgen te maken over hoeveel deze studie kost. De prijs van een hemostasiogram is immers niet te vergelijken met het vertrouwen dat de patiënt in leven zal zijn..

Indicaties voor de benoeming van een dergelijke analyse als een hemostasiogram zijn de aanwezigheid van de volgende ziekten bij een patiënt:

  • intestinale trombose;
  • beroerte;
  • trombo-embolie;
  • vasculaire trombose en spataderen van de onderste ledematen;
  • chronische cirrose;
  • gestosis;
  • ontstekingsprocessen in de acute fase;
  • hemorragische aandoeningen, zoals trombocytopenie, hemofilie of de ziekte van von Willebrand.

Bovendien is een dergelijke analyse noodzakelijkerwijs voorgeschreven om de snelheid van bloedstolling te bepalen ter voorbereiding op electieve operaties, bijvoorbeeld een keizersnede, evenals tijdens de zwangerschap om de toestand van hemostase te beoordelen en vóór een onafhankelijke bevalling. Op de ruilkaart van elke werkende vrouw moet gewoon een bloedtest als een coagulogram aanwezig zijn.

Menselijk hemostase-systeem

Nadat we hebben vastgesteld wat dit een hemostasetest is, is het de moeite waard om een ​​dergelijk concept als bloedstolling meer in detail te begrijpen. Misschien is het de moeite waard om met een definitie te beginnen. Het hemostasesysteem van het menselijk lichaam is dus het belangrijkste biologische systeem, waarvan de belangrijkste functies kunnen worden beschouwd als het behoud van de basisparameters van het bloed en het stoppen van bloeden.

Het menselijk lichaam wordt niet voor niets het hele universum genoemd en wordt vergeleken met een complex mechanisme. En het hemostatische systeem kan dienen als slechts een levendig voorbeeld van hoe ingenieus gearrangeerd mensen zijn. Bloed is een unieke biologische vloeistof die letterlijk wonderen kan verrichten in ons lichaam..

Het circuleert niet alleen door de bloedvaten, maar ook onmerkbaar want een persoon herstelt zijn hele leven aderen en slagaders vanwege het vermogen om bloedstolsels of dichte stolsels te vormen, d.w.z. rollen.

Er zijn drie hoofdcomponenten van het menselijke hemostasesysteem:

  • Endotheliale vasculaire cellen (de binnenste laag bestaande uit platte cellen die de lymfevaten en bloedvaten bekleden, evenals de hartholte), die, wanneer de vaatwanden scheuren of andere beschadigingen, in staat zijn om biologisch actieve componenten zoals prostacycline, trombomoduline en stikstofmonoxide vrij te geven. Ze veroorzaken op hun beurt de vorming van bloedstolsels..
  • Bloedplaatjes of bloedplaatjes, die als het ware het vermogen hebben om aan elkaar te 'plakken' om verder de primaire hemostatische plug te vormen.
  • Plasmafactoren (in totaal 15 plasmafactoren, de meeste zijn enzymen), die door chemische reacties een fibrinestolsel vormen, dat uiteindelijk moet stoppen met bloeden.

Samenvattend kunnen we ondubbelzinnig de vraag beantwoorden wat een bloedtest op hemostase laat zien tijdens de zwangerschap, ter voorbereiding op een geplande operatie of tijdens diagnostiek. Deze analyse geeft een idee van hoe goed of slecht de bloedstolling van de patiënt is. Met andere woorden, hoe snel kunnen artsen het bloeden stoppen als het zich voordoet?.

Een bloedcoagulogram decoderen

Een bloedtest voor een coagulogram omvat veel verschillende indicatoren die u nodig hebt om correct te kunnen lezen, d.w.z. begrijpen en analyseren, met andere woorden, ontcijferen. Helaas heeft niet elke arts de vaardigheden om de hemostasiogramindicatoren te ontcijferen. En alleen een hooggekwalificeerde specialist kan bepaalde parameters van deze analyse correct interpreteren..

Na het uitvoeren van laboratoriumtests van het bloed van de patiënt en het verkrijgen van de resultaten, vergelijkt de behandelende arts de decodering van het coagulogram met de norm die is vastgesteld voor volwassen patiënten en voor kinderen. Het is belangrijk om te onthouden dat de snelheid van coagulogram voor een kind, man of zwangere vrouw heel verschillend is. Dit komt voornamelijk door de eigenaardigheden van het functioneren van het lichaam van mensen van verschillende geslachten in verschillende leeftijdscategorieën..

Coagulogram-indicatoren

Overweeg de parameters van de bloedstollingstest, namelijk de normale hemostasiogramindicatoren. Daarna zullen we dieper op elk van hen ingaan, en ook praten over een uitgebreid of uitgebreid coagulogram.

Het is vermeldenswaard dat in de onderstaande tabel verschillende varianten van normale indicatoren van dergelijke hemostasiogramparameters zoals bloedingstijd en bloedstollingstijd worden aangegeven. Dit komt door de verschillende interpretatie van de norm voor deze parameters door specialisten die ze bestuderen..

  • van 8 tot 12 minuten;
  • van 5 tot 10 minuten.
  • niet meer dan 4 minuten;
  • van 2 tot 4 minuten;
  • niet meer dan 8 minuten.
Indicatornaam (afgekorte naam)Standaardwaarde van de indicator
Bloedstollingstijd:

  • norm voor Mass en Margot;
  • Lee-White norm.
Bloedingstijd:

  • norm volgens Shitikova;
  • Duke norm;
  • Ivy norm.
Internationale genormaliseerde ratio (INR of INR)0,82-1,18
Trombinetijd (TV)14-21 seconden
Protrombine-index (PTI)73-122%
Geactiveerde herberekeningstijd (AVR)81-127 seconden
D-dimeer250,10-500,55 ng / ml *
Quinck's protrombinetijd (PT)11-15 seconden
Antitrombine III (AT III)75,8-125,6%
Geactiveerde partiële tromboplastinetijd (APTT)22,5-35,5 seconden
Fibrinogeen2,7-4,013 gram
Oplosbare fibrine-monomere complexen (RFMC)0.355-0.479 EENHEID *

* Internationale eenheid (IU) of actie-eenheid (U), d.w.z. maatstaf voor de dosis van een stof op basis van zijn biologische activiteit.

* Nanogram per milliliter. Bron: wikipedia

Stollingstijd

Deze laboratoriumtest van het bloed van een patiënt geeft de arts een idee van de tijd die het lichaam nodig heeft om een ​​bloedstolsel te vormen. Er is geen afkorting voor deze parameter in de analyse. In de loop van het onderzoek wordt het biologische materiaal (bloed) dat van de patiënt uit de ader wordt genomen, in een steriele en droge reageerbuis geplaatst, waarna de tijd wordt geregistreerd en gewacht totdat zich een zichtbare bloedstolsel vormt..

Wanneer de bloedstollingstijd normaal is, kan de arts concluderen dat het hemostase-systeem correct werkt en ook enkele pathologische aandoeningen uitsluiten, bijvoorbeeld hemofilie of verspreide intravasculaire coagulatie, waarin zich helemaal geen bloedstolsel vormt. In geval van afwijking van de norm van bloedstollingstijd (toename of afname van indicatoren), moet u de redenen beter begrijpen.

Een verlenging van de bloedingstijd kan bijvoorbeeld worden waargenomen bij hemofilie, systemische lupus erythematosus of bij reumatoïde artritis, evenals bij peritonitis, bij chronische leverpathologieën, bij longontsteking en de aanwezigheid van een kwaadaardige tumor. Een verkorte bloedingstijd kan een signaal zijn voor de ontwikkeling van anafylactische of hemorragische shock, evenals myxoedeem..

Bovendien kunnen alle indicatoren van het coagulogram, inclusief deze, tijdens de zwangerschap afwijken van de norm. In de regel leren vrouwen eerst de naam van de bloedstollingstest tijdens de zwangerschap, wanneer ze verplicht veel laboratoriumtests krijgen toegewezen om de gezondheid van de moeder en het ongeboren kind te controleren en onmiddellijk te beïnvloeden..

De veranderingen die zich snel voordoen in het lichaam van een zwangere vrouw gaan niet voorbij zonder een spoor achter te laten voor de eigenschappen en kenmerken van het bloed. Het is opmerkelijk dat de bloedstollingstijd vanaf het eerste trimester geleidelijk afneemt, en in het derde trimester kan deze indicator heel anders zijn dan de norm. Wees echter niet bang, want dit is slechts een van de beschermende mechanismen die het vrouwelijk lichaam helpen voorbereiden op de bevalling en mogelijk bloedverlies verminderen..

Bloedingstijd

In overeenstemming met de normen mag de duur van het bloeden niet korter of langer zijn dan een paar minuten vanaf het moment van punctie, de zogenaamde primaire hemostase. Om het proces te voltooien, d.w.z. de vorming van een bloedstolsel duurt gemiddeld maximaal 10 minuten. De bloedstollingstijd is een zeer belangrijke indicator die een belangrijke rol speelt bij het voorbereiden van een patiënt op een operatie, bijvoorbeeld tijdens een keizersnede..

De snelheid van bloedstolling bij vrouwen verschilt niet van de normen die voor volwassenen zijn vastgesteld. De snelheid van bloedstolling bij kinderen hangt af van de leeftijd van het kind. Gemiddeld mag de bloedingstijd niet langer zijn dan 2-4 minuten en binnen 2-5 minuten moet zich een bloedstolsel vormen.

De bloedingstijd kan toenemen bij:

  • hemofilie;
  • trombocytopenie, d.w.z. met een tekort aan bloedplaatjes in het bloed;
  • hemorragische koorts, zoals Ebola of Crimea-Congo;
  • leverschade door alcohol (intoxicatie);
  • trombocytopathie;
  • overdosis drugs.

Hoe u een bloedstollingstest uitvoert?

Om ervoor te zorgen dat de arts onvervormde informatie ontvangt na laboratoriumtests, moet men de aflevering van alle tests correct benaderen, inclusief bloedstolling. Het biologische materiaal wordt 's ochtends ingenomen, altijd op een lege maag. Er moet aan worden herinnerd dat er ten minste 8, en bij voorkeur 12 uur zijn verstreken sinds de laatste maaltijd..

Bovendien is het de moeite waard om aan de vooravond van het onderzoek geen alcoholische dranken en medicijnen te gebruiken, omdat dit het testresultaat kan beïnvloeden. Als de patiënt gedwongen wordt medicijnen in te nemen, mag hij niet vergeten de medische professional hierover te informeren..

Protrombinetijd

Wat is protrombinetijd? Dit is een van de belangrijkste laboratoriumparameters van het coagulogram dat door artsen wordt gebruikt om het hemostasesysteem van het menselijk lichaam als geheel te beoordelen, en om de effectiviteit te bepalen van geneesmiddelen die bloedstolling voorkomen..

PV weerspiegelt de 1e en 2e fase van plasmastolling. Met andere woorden, de tijd van vorming van een trombinestolsel in het bloed wanneer tromboplastine en calcium worden toegevoegd. Voor deze parameter wordt de afgekorte aanduiding PW geaccepteerd, soms wordt PWT gevonden. Dergelijke parameters van de bloedstollingstest zoals de internationale genormaliseerde ratio (INR) en de protrombine-index (PTI) zijn afgeleid van de protrombinetijd, waarvan de snelheid verschilt afhankelijk van de leeftijd en het geslacht van de patiënt..

De norm voor trombinetijd bij vrouwen en mannen is bijvoorbeeld 11-15 seconden. Voor kinderen zijn er normen opgesteld afhankelijk van hun leeftijd. Bijvoorbeeld voor pasgeboren baby's - 13-17 seconden of 14-19 seconden voor premature baby's. Voor een ouder kind (vanaf 10 jaar oud) is de norm 12-16 seconden en voor een jonger kind 13-16 seconden.

Trombinetijd is boven normaal - wat betekent dit? Een afwijking van de standaardindicatoren vastgesteld voor deze parameter van het coagulogram kan het volgende betekenen:

  • gebrek aan vitamine K in het lichaam;
  • lage concentratie of gebrek aan bloedstollingsfactoren 1,2,5,7, evenals 10;
  • overtreding van de normale werking van de lever, leverfalen of andere ziekten van dit orgaan;
  • aanwezigheid van verspreide intravasculaire coagulatie.

De protrombinetijd wordt verlengd, wat betekent dit? In de regel wordt een overschrijding van de PV-indicator geassocieerd met de inname van geneesmiddelen die tot de groep van antistollingsmiddelen behoren, d.w.z. geneesmiddelen met anticoagulantia, zoals heparine, coumadiniline of warfarine.

Internationale genormaliseerde ratio

Wat is protrombineverhouding (afgekort PTI) of INR in een bloedtest? U moet beginnen met een beetje achtergrondinformatie. Zo'n parameter als INR in een hemostasiogram verscheen in 1983, toen de Wereldgezondheidsorganisatie (hierna de WHO) besloot het werk van onderzoekslaboratoria te stroomlijnen en alle indicatoren van de bloedstollingstest naar één begrijpelijk patroon te brengen voor artsen over de hele wereld..

Voorheen kon elk laboratorium verschillende tromboplastinereagentia gebruiken, wat de uiteindelijke onderzoeksresultaten zou kunnen verstoren. Deze parameter van het coagulogram wordt afgekort als INR of INR. In de huisartsgeneeskunde kunt u momenteel in plaats van INR nog steeds een indicator vinden als de protrombine-index, die aangeeft hoe goed het bloed van de patiënt stolt..

Vanwege verschillende methoden om deze parameter te bepalen, wordt deze echter als onstabiel beschouwd en daarom is het gebruikelijk om INR in het buitenland te gebruiken. Bij een bloedtest voor PTI en INR wordt de norm gesteld op het niveau:

  • PTI - 70-100, en voor patiënten die warfarine gebruiken - 24.0-42.6;
  • INR - 0,82-1,18.

Dus wat is INR in een bloedtest? Dit is een indicator die niets meer is dan de verhouding tussen de PT van de analyse van de patiënt en de PT van het controlemonster. De INR-norm bij een test van menselijk bloed volgens internationale normen kan variëren van 0,82 tot 1,18.

Bij afwijking van bovenstaande waarden kan bij de patiënt de diagnose van de volgende ziekten worden gesteld:

  • met verhoogde PT en INR: chronische hepatitis, vitamine K-tekort, levercirrose, amyloïdose, gedissemineerd intravasculair coagulatiesyndroom, lage fibrinogeenspiegels, nefrotisch syndroom, intestinale dysbiose, tekort aan stollingsfactoren (2,5, 7 en 10);
  • met lage PT en INR: vasculaire trombo-embolie, verhoogde activiteit van factor 7, trombose of activering van fibrinolyse.

Bovendien kan een verhoging van de INR- en PT-indicator duiden op de aanwezigheid van anticoagulantia in het bloed van de patiënt. Daarom verschilt het INR-tarief bij het gebruik van Warfarine van de vastgestelde normen. Voor patiënten die dit medicijn gebruiken en soortgelijke geneesmiddelen in actie, wordt het volgende bereik van normale INR-waarden gebruikt: 2,0-3,0.

De norm van INR in bloed bij vrouwen verschilt meestal niet van de algemene waarden. Maar tijdens het dragen van een kind verandert het vrouwelijk lichaam zo sterk dat het INR-tarief tijdens de zwangerschap mogelijk niet samenvalt met de hierboven aangegeven cijfers.

Geactiveerde partiële trombinetijd

APTT-bloedtest - wat is het? Dit is een andere indicator van de analyse, die informatie geeft over de effectiviteit van het werk van plasmafactoren, ontworpen om het bloeden snel te stoppen. Deze parameter wordt afgekort als APTT..

APTT-bloedtest - wat is het? Heel vaak is er zo een naam voor de parameter als geactiveerde partiële tromboplastinetijd. APTT geeft, net als aPTT, informatie over de snelheid waarmee een fibrinestolsel wordt gevormd en karakteriseert het beste het interne proces van hemostase. Aangenomen wordt dat de APTT-indicator het meest nauwkeurig is, maar tegelijkertijd en het meest gevoelig, omdat kan variëren afhankelijk van de reagentia die in laboratoriumtests worden gebruikt.

De algemene snelheid van APTT in menselijk bloed is vastgesteld op 22,5-35,5 seconden. Het APTT-percentage bij vrouwen komt ook overeen met de hierboven aangegeven waarden. Zoals in het geval van andere parameters van het coagulogram, komt het APTT-percentage tijdens de zwangerschap echter niet altijd overeen met de algemene regels. Overweeg de redenen voor de afwijking van deze indicator van de norm.

Als algemene regel geldt dat als de APTT verhoogd is, dit betekent dat het hemostasesysteem onstabiel is of dat de patiënt heparine en zijn analogen gebruikt, bijvoorbeeld Fraxiparin, Clexane en ook Cybor.

Wanneer de bovenstaande redenen zijn uitgesloten en de APTT boven normaal is, betekent dit dat de patiënt ziekten kan hebben zoals:

  • fibrinolyse;
  • verworven of mogelijk aangeboren insufficiëntie van bloedstollingsfactoren (8, 9, 11, 10, 12, 2 en 5);
  • DIC-syndroom (stadium 2 of 3);
  • auto-immuunpathologieën (meestal systemische lupus erythematosus);
  • leverziekte.

Als de APTT wordt verlaagd, wat betekent dit dan? Als de waarde van de indicator lager is dan normaal, geeft dit aan dat het vermogen van bloed om te stollen is verminderd. De belangrijkste redenen voor deze aandoening kunnen zijn:

  • DIC-syndroom 1 graad;
  • verhoogde coagulatie;
  • een fout bij de productie van laboratoriumtests, bijvoorbeeld onjuiste bloedafname.

Oplosbare fibrine-monomere complexen

Afgekort in het coagulogram wordt aangeduid als RFMK. RFMK-analyse, wat is het? Het is de moeite waard om te beginnen met de definitie van fibrine-monomere complexen - dit zijn de afbraakproducten van een bloedstolsel tijdens het proces van fibrinolyse. Volgens de onderzoekers is deze indicator vrij moeilijk betrouwbaar te bepalen, aangezien oplosbare fibrine-monomere complexen zeer snel uit het bloed worden verwijderd..

Zo'n parameter als RFMK speelt een belangrijke rol bij de diagnose van het verspreide intravasculaire coagulatiesyndroom (de volledige naam is het verspreide intravasculaire coagulatiesyndroom). De snelheid van RFMK in menselijk bloed is 0,355-0,479 U. Tijdens de zwangerschap kunnen de normen van RFMK echter aanzienlijk verschillen van het hierboven aangegeven niveau. Omdat het vrouwelijk lichaam zich actief voorbereidt op de aanstaande geboorte, veranderen de basisparameters van het bloed, inclusief het vermogen om te stollen.

Het is een soort afweermechanisme dat het risico op bloedingen helpt minimaliseren. Het wordt als normaal beschouwd dat het niveau van RFMK tijdens de zwangerschap afwijkt tot 5,1 ml. per 100 ml. bloed. Als RFMK verhoogd is, wat betekenen deze analyseresultaten dan??

Wanneer in het coagulogram van de RFMK van een patiënt, kunnen de redenen de volgende zijn:

  • schok;
  • diepe veneuze trombo-embolie van de extremiteiten of longslagader;
  • sepsis;
  • gestosis of pre-eclampsie tijdens de zwangerschap;
  • bindweefselpathologie;
  • chronisch of acuut nierfalen.

Een verhoging van deze indicator wordt vaak gevonden bij patiënten die onlangs een operatie hebben ondergaan. Daarom kan in de postoperatieve periode de analyse voor RFMK afwijken van de norm..

Geactiveerde herberekeningstijd

In de analyse afgekort, wordt ABP aangeduid en staat voor de tijd die nodig is voor de vorming van fibrine in bloedplasma verzadigd met bloedplaatjes en calcium. Deze parameter wordt ook gebruikt om het bloedstollingssysteem als geheel te beoordelen. AVR weerspiegelt de interactie van cellulaire en plasma hemostaseverbindingen.

Het is opmerkelijk dat de waarde van deze parameter kan variëren afhankelijk van de reagentia die in laboratoriumonderzoeken worden gebruikt. In de regel duidt een verkorte hercalcificatietijd op de neiging van een patiënt om bloedstolsels te vormen, en een langere wijst op hemofilie, evenals op een afname van het aantal bloedplaatjes en een verandering in hun belangrijkste kenmerken..

Protrombine-index. Norm voor vrouwen

De afgekorte naam van deze parameter in de analyse is PTI. Bloedonderzoek voor PTI - wat is het? De protrombine-index is de verhouding tussen de vastgestelde ideale protrombinetijd en de protrombinetijd in de analyse van de patiënt, vermenigvuldigd met 100%.

Het is opmerkelijk dat deze indicator momenteel bijna niet wordt gebruikt, aangezien de WHO aanbeveelt om een ​​dergelijke parameter, die beter bestand is tegen laboratoriumonderzoek, zoals INR te gebruiken. De norm van PTI in bloed voor een gezond persoon is vastgesteld op 73-122%.

Als algemene regel geldt dat het PTI-percentage bij vrouwen niet mag verschillen van de bovenstaande waarden, met uitzondering van de periode van zwangerschap, wanneer de bloedstolling toeneemt. Daarom, als er een afwijking is van de norm van PTI bij een vrouw in een coagulogram, moet u een arts raadplegen voor advies. Deze parameter stijgt in de regel als het menselijk lichaam vitamine K mist, en er is ook een tekort aan bloedstollingsfactoren.

Bovendien is een toename van PTI het gevolg van behandeling met anticoagulantia zoals Syncumar, Warfarine of Neodikumarin, evenals bij gebruik van heparine en zijn analogen. Verminderde PTI bij leverschade, bijvoorbeeld bij cirrose en hepatitis, bij vasculaire trombose en tijdens zwangerschap.

De snelheid van protrombine voor vrouwen in het bloed

In het hemostatische systeem spelen 15 stollingsfactoren een fundamentele rol, d.w.z. stoffen die de juistheid van zijn werk kenmerken. Een van de belangrijkste factoren is protrombine of factor II, ook wel trombogeen genoemd. Dit is een eiwit dat een voorloper is van trombine, dat op zijn beurt verantwoordelijk is voor de bloedstollingsfunctie - stimuleert de vorming van een trombus (bloedstolsel).

Het protrombinegehalte in het bloed wordt bepaald met behulp van de volgende tests:

  • PV volgens Quick - de norm voor vrouwen is 78-142%;
  • INR of INR - de norm voor vrouwen 0,85-1,15.

Als het factor II-niveau hoger is dan normaal, wordt de bloedcirculatie moeilijk vanwege het feit dat het bloed stroperig wordt, met als gevolg dat de bloedvaten verstopt raken. In deze toestand loopt het lichaam van de patiënt meer kans op beroertes en hartaanvallen dan ooit tevoren, en is het risico op het ontwikkelen van kwaadaardige tumoren of trombo-embolie aanzienlijk verhoogd..

In het geval dat het niveau van trombogeen wordt verlaagd, treedt de vorming van een bloedstolsel abnormaal langzaam op, wat gepaard gaat met aanzienlijk bloedverlies in geval van bloeding. In de regel zijn de redenen voor een dergelijke storing in het hemostase-systeem: gebrek aan vitamine K in het lichaam of andere aangeboren en verworven factoren.

Trombinetijd

De afgekorte naam is TV. Deze parameter karakteriseert de laatste fase van hemostase en bepaalt de tijd die nodig is voor de vorming van een fibrinestolsel wanneer trombine aan het bloedplasma wordt toegevoegd. TBC-bestrijding wordt altijd uitgevoerd in combinatie met PT en APTT voor de meest effectieve diagnose van pathologieën van fibrinogenen van aangeboren aard, evenals voor het beoordelen van de effectiviteit van fibrinolytische en heparinetherapie.

Fibrinogeen

Wat is een fibrinogeenbloedtest? De eerste bloedstollingsfactor of fibrinogeen is niets meer dan een eiwit dat onder invloed van de Hageman-factor in de lever wordt gevormd en later onder invloed daarvan wordt omgezet in onoplosbaar fibrine. De aanwezigheid van fibrinogeen wordt bepaald met een trombotest.

Aangenomen wordt dat thrombotest graad 4 en 5 normaal zijn. Het is vermeldenswaard dat, aangezien fibrinogeen (een eiwit in de acute fase), het niveau ervan in het bloed stijgt tijdens stress, letsel of infectie. Als algemene regel geldt dat het fibrinogeengehalte in het bloed tussen de 2,7 en 4,013 gram moet liggen. De snelheid van fibrinogeen bij vrouwen in het bloed mag niet lager of hoger zijn dan de aangegeven waarden, met uitzondering van de zwangerschapsperiode..

De bloedparameters van een zwangere vrouw ondergaan veranderingen, zoals haar hele lichaam als geheel. Er worden veel beveiligingssystemen gelanceerd, waaronder het hemostase-systeem dat zich voorbereidt op de aanstaande bevalling. Vaak kan het niveau van fibrinogeen al in het eerste trimester iets hoger of lager zijn dan normaal. Voor deze zwangerschapsperiode zijn indicatoren vastgesteld van 2,3 tot 5 g / l.

Wanneer het niveau van dit eiwit stijgt, wordt het bloed dichter en dikker. Hierdoor begint het proces van trombusvorming, wat het kind schaadt, omdat hij zal lijden aan een acuut zuurstofgebrek en, als gevolg daarvan, aan een tekort aan belangrijke micro- en macro-elementen, evenals aan vitamines. Tijdens de zwangerschap in het tweede trimester moet de fibrinogeenindicator binnen het normale bereik van 2,4-5,1 g / l liggen en in het derde trimester - tot 6,2 g / l.

Een verhoogd fibrinogeengehalte wordt ook waargenomen bij:

  • hartinfarct;
  • branden ziekte;
  • menstruatie;
  • Reumatoïde artritis;
  • amyloïdose;
  • longontsteking;
  • pyelonefritis;
  • systemische sclerodermie;
  • peritonitis.

Bovendien hebben medicijnen zoals heparine en orale anticonceptiva invloed op de eiwitniveaus..

Een laag fibrinogeengehalte geeft aan dat de patiënt ziekten heeft zoals:

  • DIC-syndroom;
  • prostaatkanker;
  • cirrose van de lever en andere orgaanpathologieën;
  • leukemie.

Fibrinogeenspiegels kunnen afnemen bij heparinevergiftiging, evenals wanneer de patiënt anabole steroïden, valeriaanzuur, androgenen, visolie en barbituraten gebruikt.

Antitrombine III

Dit fysiologische anticoagulans in zijn structuur verwijst naar glycoproteïnen, d.w.z. stoffen die stollingsfactoren 9,10 en 12 en trombine kunnen remmen. Het wordt gesynthetiseerd in levercellen. De normatieve indicatoren van deze parameter van het coagulogram veranderen afhankelijk van de leeftijd van de patiënt..

Voor volwassenen is de normale indicator 75-125%, voor pasgeborenen - 40-80%, voor kinderen van 10 tot 16 jaar oud - 80-120% en tot 10 jaar oud - 60-100%. Als antitrombine 3 wordt verlaagd, wat betekent dit dan? Een verlaging van het niveau van dit anticoagulans kan in verband worden gebracht met de aanwezigheid bij de patiënt van ziekten zoals verspreide intravasculaire coagulatie, sepsis, ischemie, levercirrose, trombo-embolie of trombose..

Bovendien kan antitrombine III afnemen tijdens het laatste trimester van de zwangerschap en wanneer de patiënt heparine- of fibrineremmers gebruikt. Wanneer antitrombine 3 verhoogd is, kunnen inflammatoire pathologieën zoals peritonitis, pyelonefritis en longontsteking, evenals hepatitis en vitamine K-tekort de oorzaak zijn..

D-dimeer

Een andere indicator van een uitgebreid coagulogram, met behulp waarvan de arts niet alleen de bloedcoagulatie analyseert, maar ook het anticoagulansysteem van het menselijk lichaam. D-dimeer is een gespleten fibrinestreng. Alleen het verhoogde resultaat van deze parameter is belangrijk, wat duidt op de ontwikkeling van leveraandoeningen in het lichaam van de patiënt, verspreid intravasculair coagulatiesyndroom, trombose, ischemie, artritis, hartinfarct.

Bovendien is een stijging van de D-dimeerindex een teken van zware rokers..

Coagulogram tijdens de zwangerschap

Wat is een coagulogram tijdens de zwangerschap? Dit is allemaal hetzelfde coagulogram, dat noodzakelijkerwijs aan vrouwen wordt voorgeschreven tijdens de periode dat ze een kind baren, maar ook vlak voordat ze zich voorbereiden op de bevalling..

Tijdens de zwangerschap komt de norm voor alle indicatoren van de bloedstollingstest niet overeen met de algemeen aanvaarde waarden voor het lichaam van een gezonde volwassene.

Dit komt in de eerste plaats door het feit dat het hemostase-systeem van een zwangere vrouw ernstige veranderingen ondergaat, evenals haar hele lichaam als geheel door het verschijnen van een andere cirkel van bloedcirculatie - uteroplacentaal. Een belangrijke rol wordt gespeeld door de hormonale achtergrond, waarin progesteron overheerst..

Het is opmerkelijk dat tijdens de zwangerschap de activiteit van dergelijke bloedstollingsfactoren als 7.8 en 10, evenals fibrinogeen, aanzienlijk toeneemt. Het is een soort natuurlijk afweermechanisme dat is ontworpen om de kans op een gunstige uitkomst bij de geboorte te vergroten..

Fragmenten van fibrine zetten zich af op de wanden van bloedvaten en zo wordt het fibrinolysesysteem onderdrukt. Hierdoor kan het vrouwelijk lichaam op safe spelen in geval van abruptie of miskraam van de placenta, bij baarmoederbloeding en bij de vorming van intravasculaire bloedstolsels..

Ontcijfering van de indicatoren van het coagulogram tijdens de zwangerschap

Afgekorte naam van de indicator, meeteenheidIk ben het trimester van de zwangerschapII trimester van de zwangerschapIII trimester van de zwangerschap
RFMK, ED78-13085-13590-140
Bloedplaatjes * 10 9 / l301-317273-298242-263
Antitrombine III, g / l0,2220,1760,155
AVR, s60,1-72,656,7-67,848.2-55.3
Protrombine-index,%85.4-90.191.2-100.4105,8-110,6
Fibrinogeen, g / l2.91-3.113.03-3.464.42-5.12
APTT, s35.7-41.233,6-37,436,9-39,6

Hoe een coagulogram te nemen?

We hebben gesproken over wat een coagulogram is en waarom deze analyse wordt uitgevoerd. Laten we nu eens kijken hoe we op de juiste manier een hemostasiogram kunnen ondergaan, zodat de arts op basis van de verkregen resultaten de juiste conclusie kan trekken en een effectief behandelplan kan kiezen.

Dus als u een bloedstollingstest moet doen, onthoud dan de volgende regels:

  • bloed wordt uitsluitend op een lege maag gedoneerd, het is beter dat er meer dan 12 uur zijn verstreken sinds uw laatste maaltijd;
  • aan de vooravond van de analyse mag u niet te gekruid voedsel eten, u moet ook afzien van gerookt vlees en te vet voedsel;
  • het is ten strengste verboden om alcohol te consumeren, zelfs als de drank een klein percentage ervan bevat;
  • niet roken;
  • het wordt aanbevolen om voor de analyse geen medicatie te nemen, en als medicatie noodzakelijk is, dient u de laboratoriumassistent hierover zeker te waarschuwen en aan te geven welke medicatie u wordt voorgeschreven.

Een standaard hemostasiogram kan in de meeste volksgezondheidsklinieken worden gemaakt en een uitgebreide of gedetailleerde analyse is vaker beschikbaar bij betaalde medische instellingen. In het Invitro-laboratorium kan bijvoorbeeld vrij snel een coagulogram worden gedaan. In de regel kan het resultaat van het onderzoek na een paar dagen worden genomen. Dit komt door de behoefte aan het gedrag van een aantal chemische reacties die bepaalde tijdkosten vergen, die eenvoudigweg niet kunnen worden vermeden..

In elk geval ontvangt u het resultaat van een betaalde analyse echter veel sneller van uw handen dan in een staatsinstelling, waar het laboratorium zwaar wordt belast door de toestroom van patiënten of waar sommige reagentia mogelijk niet nodig zijn voor het onderzoek. De kosten van de analyse zijn afhankelijk van het aantal parameters dat moet worden bestudeerd en variëren van 1000 tot 3000 roebel.

Voor Meer Informatie Over Diabetes